Thuis maar wel zelfstandig

Als je een jaar of 18 bent, heb je eigenlijk het meeste wel geleerd dat je moet weten om voor jezelf te zorgen. Je kunt jezelf wassen en aankleden, je weet hoe je met de fiets en het openbaar vervoer moet reizen en je kunt redelijk zelfstandig een ei bakken of een bord pasta maken. Eigenlijk heb je je ouders dus helemaal niet meer nodig. Tijd om op jezelf te gaan wonen!

Geen geld en geen ruimte

Maar ehhh...dat blijkt dus lastiger dan gedacht want woonruimte voor jongeren en studenten is schaars en ongelooflijk duur. Zodoende wonen de meeste jongeren tegenwoordig tot ze een jaar of 23 zijn thuis. Pas wanneer ze een vaste baan hebben en een bijpassend vast inkomen hebben, zijn ze in staan om een eigen huis of appartement te huren.

Dat betekent dat je ruim 5 jaar met je ouders in een huis blijft wonen terwijl je ze eigenlijk niet meer nodig hebt. Wat doen ze nog wel? Precies; zeuren! ‘Ruim je schoenen op. Waar ben je? Hoe laat ben je thuis? Doe eens wat aan je haar.’ Best wel irritant af en toe.

Tijd voor een goed gesprek

Hoewel moeders nog wel eens anders beweren, hebben jouw ouders je ook niet echt nodig. Feitelijk zijn jullie dus allemaal nutteloze huisgenoten. Wat kan je daar aan doen?

Het is aan te raden om er eens met je ouders over in gesprek te gaan tijdens het eten. Jij wilt je vrijheid, zij willen dat je hun regels respecteert. Beide geen onredelijke wensen.

Wanneer jullie allemaal bereid zijn om je een beetje aan elkaar aan te passen, kun je van die vijf jaar thuiswonen best een feestje maken. Er moeten wel duidelijke afspraken gemaakt worden en er moet vertrouwen zijn dat die afspraken worden nagekomen. 

Zo kan jij bijvoorbeeld zeggen dat je graag wilt dat jouw kamer van jou is en dat je dus niet wilt dat zij dara naar binnen gaan. Je ouders kunnen daarop reageren door te zeggen dat ze geen overlast van je willen hebben en dat je ervoor moet zorgen dat de kamer niet laat vervuilen. Heel redelijk. Dit soort afspraken kun je ook maken over hoe laat je thuis mag komen en in hoeverre je moet laten weten waar je bent. Eigenlijk moet er altijd sprake zijn van een situatie waarin niemand zich zorgen hoeft maken of zich hoeft te irriteren aan de ander.

Doe het lekker zelf

Je zult, als je serieus genomen wilt worden, ook wel een beetje serieus voor jezelf gaan zorgen. Roepen dat je geen schone sokken meer hebt, terwijl al je vieze sokken achter en onder je bed liggen, is dat natuurlijk wel een beetje je eigen schuld. Doe dus ook regelmatig iets zelf: doe eens boodschappen, maak je bed op, zet je schoenen waar ze horen en, als je het echt goed wilt doen, biedt dan eens aan om te koken. Op die manier zullen je ouders zien dat je zelfstandig bent en zullen ze je minder als een kind behandelen. 

Tot slot

Aangezien je nog steeds geen huurbetalende vreemde bent, maar hun kind, is het naar je ouders toe wel zo respectvol ze ook zo te behandelen. Zeg dank je wel als je iets krijgt en neem dagelijks even de tijd om een praatje te maken. En af en toe een avondje samen een filmpje kijken op de bank is vaak echt nog best gezellig.


 


Meer weten



Ook interessant


Geen antwoord kunnen vinden?

Neem via een ander kanaal contact met ons op: